24 November 2006

Wandering about

شايد همگی روزی در زندگی به نقطه ای رسيده باشيم که هرگز خودمان را در آنجا تصور نمی توانستيم کرد و بر همين اساس هيچ ايده ای برای مديريت آن وضع نداريم.

دانسته ها و تجربه های ما آنقدر کوتاه و کوچک و ناچيز هستند و بدتر از آن گاهی از اوقات آنچنان چشم بسته راه های هر روزه ی زندگی را طی می کنيم که وقتی به يک راه يا زندگی يا موقعيت تازه می رسيم همه چيز به هم ميريزد!

همگی آدمها که يک شکل نيستند و يک شکل فکر نمی کنند ولی بعضی وقتها آدم وقتی خودشو جای ديگران می بينه که يه روزی بی خيال از کنارشون رد می شد شوکه می شه...

0 comments: